Listopadowy road trip do wodospadu poza głównym szlakiem turystycznym. Gluggafoss i jego jeszcze jesienne oblicze. Idealne miejsce na spędzenie niedzielnego popołudnia poza miastem – z dala od ludzi, blisko siebie.
Przez ostatnie dwa miesiące weekendy spędzaliśmy w Reykjavíku. Jednak ile można? W sobotę wieczorem sprawdziliśmy pogodę na następny dzień i prognoza dała nam nadzieję, że dzień może być piękny – słońce, brak opadów i spokojny wiatr. Wstaliśmy wcześnie rano, a przynajmniej mnie się tak wydawało, bo za oknem było ciemno, jak pośrodku nocy. Jednak była już 8:00 godzina! O tej porze roku na Islandii słońce budzi się do życia koło 10:00 przed południem i nie wiem, jak bym się starała, ale nawet tak późno zawsze jestem okropnie zaspana.
Błyskawiczny prysznic, ale kawa i kanapki na tyle wolno, że zdążyłam poczuć ich smak. W opiekaczu zrobiliśmy kilka tostów i do lunch box’a spakowaliśmy dodatkowo trzy naleśniki, które zostały z wczorajszej kolacji – tak idealnie dla naszej trójeczki. Do tego herbata w termosie i w drogę!
Wydawało nam się, że wyjechaliśmy wcześnie, ale zanim znaleźliśmy się poza miastem jeszcze trochę upłynęło czasu – tankowanie, zakupy smakołyków dla synka w supermarkecie i tak zleciało. Jednak wczesnym popołudniem dotarliśmy do celu. Do miejsca, w którym tak bardzo chcieliśmy spędzić ten niedzielny czas. Oto i ono:
Jakie to jest cudowne mieszkać w kraju, w którym przepiękna, dzika przyroda otacza cię niemal z każdej strony. Jakie to wygodne mieć samochód, by w dowolnej chwili jechać i być jeszcze bliżej tej islandzkiej natury. Zjeść lunch naprzeciwko wodospadu i mieć go przez długi czas tylko dla siebie. Spacerować po rozległych łąkach trzymając za rękę dwie najukochańsze osoby na świecie. I cieszyć się sobą, tak po prostu. To brzmi, jak idealna niedziela, prawda?
Wodospad Gluggafoss znajduje się w południowej części Islandii, jakieś siedemnaście kilometrów od miasteczka Hvolsvöllur i tyle samo od jednego z najbardziej popularnych wodospadów w tym kraju, czyli Seljalandsfoss. W dosłownym tłumaczeniu Gluggafoss oznacza Okienny wodospad (glugga – okno), a nazwa wzięła się stąd, że woda wyżłobiła w skałach wodospadu nieco większy otwór, który wyglądem przypomina właśnie okno. Podobno zatkało się ono po wybuchu pobliskiego wulkanu Hekla w 1947 roku. Gluggafoss mierzy 53 metrów wysokości i jest on podzielony na dwie części. Pierwsza z nich, niższa, jest zbudowana z bazaltu i mierzy 8 metrów wysokości. Z kolei druga ma 45 metrów wysokości i jej materiałem budulcowym jest tuf. I właśnie w nim woda wyżłobiła w nim okienko.
Przed wodospadem znajdują się ławeczki, gdzie można wygodnie się rozsiąść, a także tablica informacyjna. Stąd również widać wysepki archipelagu Vestmannaeyar, a także jest się blisko przepięknego pasma górskiego Thórsmörk. Ze stolicy do Gluggafoss jedzie się około godziny i czterdziestu minut, a do przejechania jest około 124 km.
W drodze powrotnej zatrzymaliśmy się w Keldur.
