W pobliżu Reykjavíku znajduje się wiele pięknych pieszych szlaków, a jednym z moich ulubionych jest ten prowadzący na ryolitowe góry Móskarðshnjúkar. Należą one do pasma górskiego Esja, z którego znacząco wyróżniają się swoimi piramidowymi kształtami. Pewnego późnoletniego dnia wybrałam się na samotną wędrówkę na wyższy szczyt Móskarðshnjúkar. Zobacz jak wygląda trasa.

Szlak na Móskarðshnjúkar zajmuje od 3 do 4 godzin, do przejścia jest około 7 km, a najlepszym czasem na wędrówkę jest okres od połowy maja do połowy września. Jest on popularny wśród mieszkańców stolicy i okolicznych miejscowości, choć nieco mniej niż szlak na główny szczyt Esji (Þverfellshorn), który jest również popularny wśród turystów zagranicznych. Móskarðshnjúkar jest dobrym wyborem dla tych, którzy szukają nowych widoków i więcej spokoju na szlaku, który nie jest jeszcze tak bardzo oblegany.

Trasa na szczyt

Szczyty Móskarðshnjúkar od zawsze przyciągały mój wzrok, zwłaszcza gdy w promieniach słońca mieniły się na złoto. W końcu nadszedł idealny dzień na wędrówkę, na którą wybrałam się sama. Spakowałam się do lekkiego plecaka, zabierając ze sobą dodatkową warstwę ciepłego ubrania, letnią kurtkę, wodę i drobne przekąski. Zabrałam ze sobą również kijki trekkingowe, które podczas trasy nie tylko mnie odciążały, ale także asekurowały na stromym i sypkim zboczu.

Nazwa Móskarðshnjúkar odnosi się do dwóch bliźniaczych szczytów, ale zazwyczaj zdobywa się ten wschodni, który jest wyższy (jego wysokość wynosi 807 m n.p.m.), a trasa na niego jest lepiej wyznaczona. W warunkach letnich dla przeciętnego piechura jest to średniozaawansowana wędrówka, a dla osób bardziej doświadczonych z górskimi szlakami nawet łatwa. Oczywiście przy gorszych warunkach pogodowych, a także zimą jest tu bardzo niebezpiecznie. Przed wyjściem z domu koniecznie upewnij się pogody i swojego ekwipunku.

Szlak od początku dosyć ostro pnie się do góry, ale przez 2/3 trasy jest ona bardzo bezpieczna. Pod nogami nic się nie sypie, nie ma też przepaści i nawet z dziećmi jest to fajny pomysł na letni spacer. Dopiero, gdy dochodzimy do ryolitowych skał, które nadają szczytom Móskarðshnjúkar ten wyjątkowy żółto-pomarańczowy kolor, szlak robi się sypki i trzeba nieco bardziej uważać, by się nie osunąć. Trawers pierwszego szczytu prowadzi bardzo wąską ścieżką, ale nie jest ona długa i przechodzi się nią stosunkowo szybko. Po chwili znajdujemy się pod drugim, właściwym szczytem, na który z tego miejsca powinniśmy dojść w około 20 minut. Na początku jest dosyć wygodnie, jednak im bliżej szczytu, tym bardziej sypko, przez co łatwo można się poślizgnąć. To najtrudniejszy moment podczas wędrówki.

Przepiękne skały ryolitowe, czyli kwaśne skały wylewne bogate w krzemionkę. Są one pozostałością po eksplozywnych erupcjach wulkanicznych w paśmie Esji.

Panorama, jaka rozpościera się ze szczytu jest oszałamiająco piękna i trochę nawet przerażająca. Dla mnie widok z Móskarðshnjúkar jest dużo piękniejszy niż z Þverfellshorn i obecnie jest to mój drugi ulubiony pieszy szlak w okolicach Reykjavíku.

Podczas mojej samotnej wędrówki minęły mnie w sumie cztery osoby, gdy szłam do góry i dwie podczas mojego schodzenia w dół. Na szczycie byłam sama, choć przez jakiś czas towarzyszył mi duży, czarny kruk. Słońce grzało bardzo mocno, a siła wiatru, jak na Islandię była minimalna. To był idealny dzień na pieszą wycieczkę i sama nie mogłam się nadziwić, że tak mało osób spotkałam po drodze.

Dojazd i mapa

Aby dostać się do początku szlaku prowadzącego na Móskarðshnjúkar potrzebny jest samochód, ponieważ żaden transport publiczny tu nie dojeżdża. Z Reykjavíku podróż samochodem zajmuje około 30 minut, a dojazd do parkingu znajdujący się u podnóży szczytów, możliwy jest każdym rodzajem samochodu. Należy skierować się na drogę nr 36, czyli w stronę Parku Narodowego Þingvellir. Przy znaku wskazującym na „Hrafnhólar” należy skręcić w lewo i przez następnych kilka kilometrów drogą szutrową jechać przed siebie. Po niedługim czasie minie się początek szlaku na malowniczy wodospad Tröllafoss, a chwilę później dostrzeże znak na Móskarðshnjúkar.