Islandia znana jest z obszarów geotermalnych i gorących źródeł. Najsłynniejszym jest Geysir z wybuchającym średnio, co kilka minut gejzerem Strokkur. Z kolei Deildartunghver, które znajduje się w dymiącej dolinie Reykholtsdalur jest uważane za najpotężniejsze w całej Europie.
Jego przepływ jest bardzo szybki i wynosi, aż 180 litrów na sekundę, a wypływająca z niego woda ma temperaturę od 97 do 100°C. Deildartunghver składa się z kilku gorących źródeł – wypływów jest przynajmniej dziewięć, które usytuowane są na wzgórzu Hverahóll. Ich potęga pozwala na ocieplanie okolicznych wiosek i miasteczek – w tym Hvanneyri, Borgarnes i Akranes, do których zostały poprowadzone rury z tą gorącą wodą. Jest to fenomenalny przykład, jak Islandczycy w umiejętny sposób korzystają z darów natury.
W przeciwieństwie do Obszaru Geotermalnego Geysir, nie zobaczysz tutaj żadnego wybuchającego gejzeru. Jednak nie zmienia to faktu, że po tym terenie należy poruszać się ostrożnie. Wrząca woda nieustannie tutaj chlusta w stałym tempie, a zapuszczanie się w ten teren poza wyznaczonymi ścieżkami naprawdę grozi wypadkiem. Natomiast w zachowaniu bezpieczeństwa na pewno pomagają poprowadzone tutaj drewniane chodniki i niewielkie punkty widokowe, z których bardzo wygodnie można przyglądać się gorącym źródłom.
Spacer po Deildartunguhver uprzykrza, a zarazem urozmaica, mleczna para, która wydobywa się z bulgoczących i głośno syczących źródeł. Potrafi być tak gęsta, że trudno cokolwiek zobaczyć, a w związku z tym pojawiają się trudności ze zrobieniem fotografii. Trzeba też bardzo uważać na aparat (warto mieć przy sobie ściereczkę do obiektywu, a przede wszystkim chronić ten obiektyw przed tutejszą wilgocią), ale warto odczekać swoje dla tych wyjątkowych widoków.
Kiedy gęste opary na chwilę zmienią kierunek, to odsłania się przepiękne pomarańczowe wzgórze, które porasta soczyście zielony mech. Tę kompozycję dodatkowo urozmaicają kolorowe kamienie – np. południowa część gorącego źródła, która charakteryzuje się krwisto czerwonymi kamieniami została nazwana Sláturhver, czyli w tłumaczeniu Rzeźnicze Gorące Źródło.
