27 lipca rozpoczęła się powódź glacjalna (jökulhlaup) spływająca z lodowca Mýrdalsjökull, który pokrywa jeden z najpotężniejszych wulkanów Islandii, Katlę. Jest to największy jökulhlaup od 1918 roku i bardzo szybko spowodował poważne zniszczenia na południu Islandii.
Media uspokajają, że źródłem jökulhlaup nie jest erupcja (ponieważ żadne instrumenty pomiarowe na to nie wskazują),, jednak z drugiej strony na islandzkim forum geologicznym, są osoby, które przekonują, że doszło do bardzo niewielkiego wybuchu Katli.
Wieczorem 26 lipca, instrumenty pomiarowe na Mýrdalsjökull zaczęły odnotowywać wzmożone wstrząsy, które mogły spowodować ruchy wód geotermanych, co nie jest rzadkością. Po północy 27 lipca przewodność elektryczna wód rzeki Skálm znacząco wzrosła, a w godzinach porannych ponownie doszło do silnych wstrząsów. Ich siła była znacznie wyższa, czego powodem prawdopodobnie było orpóżnienie zbiorników wody geotermalnej pod lodowcem. Wody wypływające z Sandfellssjökull (wschodnia część Mýrdalsjökull) zalały Skálm oraz inne rzeki, które bardzo szybko wylały, a jökulhlaup znacząco wzrósł na sile.
Południowy odcinek głównej drogi nr 1 (Ring Road), dokładnie między znaną wśród turystów miejscowością Vík í Mýrdal a Kirkjubæjarklaustur został zalany, a więc stał się niemożliwy do przejechania. W wielu miejscach droga została poważnie zniszczona, w tym most ponad rzeką Skálm, który jökulhlaup porwał do oceanu. Dlatego obecnie nie ma przejazdu z południa na wschód Islandii południową stroną wyspy, ponieważ jedyna droga, która łączyła te regiony, jest zniszczona.
Powodzie glacjalne nie są rzadkością i w zasadzie każdego roku mają one miejsce, jednak na pewno nie w takich rozmiarach, jak obecna. Ostatni tak silny jökulhlaup miał miejsce w 2011 roku i również był on związany z opróżnieniem wód geotermalnych z kociołków znajdujących się pod lodowcem Mýrdalsjökull.
Zdjęcia: RUV.IS
